یه نیازی هست که تو خیلیا خودشو نشون میده
اون خیلیا میشن همین بلاگرا
همین کاربرای بیان بلاگفا بلاگ اسکای ...
یه عده هم واسشون مهم نیس ثبت روزانه هاشون
خاطراتشون
فکراشون
بی وبلاگ بی دفتر خاطرات میگذرونن
ولی یه عده دیگه هم نه..
یه جور آرامش خاطر هم همراشه این نوشتن
ولی
این ثبت روزانه ها تا جایی مهمه ،تا جایی آدم مینویسه که آرامشش بهم نریزه..
که نترسه نکنه بخونه
که ناراحت شه
نمیخوام بیشتر توضیح بدم
در همین حد بگم که
دیگه وبلاگمو دوست ندارم
این اواخر هم اگه زیاد پست گذاشتم واس این بود شک داشتم
نمیتونستم دل بکنم
ولی الان چرا
شاید یه جای دیگه ناشناس نه با اسم دلنیا نه با این سبک و نه این مشخصات نوشتم..بی هیچ ترسی...
نوشتن تو این دنیای مجازی رو تا وقتی دوست دارم که لطمه ای به زندگی واقعیم نزنه..
*ببخشید که چن تا از کامنتای پست قبلو تایید نکردم و جواب ندادم
**باز بودن کامنتا دلیل براینکه حتما تایید کنم و اگه تایید کردم جواب بدم نیس

پی نوشت:آدرس جدیدمو واس کسایی که خواسته بودن فرستادم


پی نوشت تر: کامنت دادن ادرس جدیدتو بده این ایدی تلگراممه

آخه عزیزمن!اولندش من تلگرام ندارم داشته باشمم با تلگرام آدرسو نمیفرسم:|

ایمیل هم قبول نیس:|رمز ایمیلمو ندارم